Reportare

Menü

Kategoriler

Arama

emel gurkan korkmazSabah 07.00. Hava haliyle henüz gece. Zaten heyecandan pek uyuyamamışız, telaşla hazırlanıp yola koyuluyoruz.

Mecidiyeköy’den maratonun başlayacağı köprünün Altunizade ayağına gitmek üzere servis otobüslerine bindiğimizde kalabalık oldukça yoğun. Taksim’de maraton koşucuları ile halk koşusuna katılacakların karmaşası sosyal mecraya yansıyor. Organizasyondaki bütün aksiliklere rağmen, hiçbir şey tadımızı kaçıramaz, bugün adımlarımız Ali İsmail Korkmaz için.

Acıbadem’den Altunizade’ye yürüyoruz, hava yavaş aydınlanıyor. Her zaman araçla geçtiğim yollardan uzun uzun yürümek değişik bir his. Sanki her adımda biraz daha düşünüyor, biraz daha huzur buluyor insan. İyilik için yürümek, bütün yorgunluğa değiyor, gün sonunda anlıyorum.

Köprünün girişinde, diğer tüm vakıf koşucularının olduğu start noktasında buluşuyoruz. Koşu boyunca göreceğimiz ilgi, daha sabahın ilk saatlerinden belli. Bizim ekip geçerken diğer vakıfların koşucuları alkışlıyor, sloganlar eşliğinde yürüyoruz buluşma noktasına. Emel anneye ilgi büyük, yanına gelenler, sarılanlar, ağlayanlar, Ali İsmail’e sarılır gibi annesine sarılıyor herkes. O, büyük bir vakur ve sakinlikle, yüzünden silinmeyen o hüzünlü gülümsemesi ile duruyor kalabalığın arasında.

Tüm ALİKEV koşucuları start öncesinde toplu poz veriyoruz, bütün gün İstanbul sokaklarında, köprüde yankılanacak sloganlar o zaman çıkıyor: Ali İsmail Korkmaz, DÜŞLERE GÜÇ VER!

emel korkmazAli İsmail’in ismiyle koşuyoruz köprüden, rüzgarın uğultusunu bastırıyor Emel annenin oğlunun adını haykıran sesi… Hayatında ilk kez yürüyerek köprüden geçen oğlum Nazım Özgün, koşarken “Ali İsmail abim sayesinde buradayım” diyor. Gözümdeki yaşları tutmazsam koşamam ki?

89 yaşındaki Saffet Dedemiz, emin adımlarla hızlı hızlı yürüyor. CHP milletvekili Sezgin Tanrıkulu, adımlarını bozmadan canlı yayına röportaj veriyor. Emel anne, bizi takip eden kameralara koşarken röportaj veriyor, arada bir grubun içinden hızlanarak öne geçiyor, yüzündeki kararlı ve enerjik ifadeyle hepimize güç veriyor.

Köprüden geçip Beşiktaş’a vardığımızda, yol kenarında koşucuları izleyen vatandaşlardan çok güzel tepkiler alıyoruz. Bizimle birlikte Ali İsmail’in adını haykıranlar, alkışlayanlar, bir süre Emel annenin yanında koşan çocuklar… Öte yandan, belirli noktalarda bekleyen polislerin önünden yumruklarımız havada, Ali İsmail Korkmaz diye bağırarak geçmek insana çok farklı hissettiriyor. Acaba onlar ne düşünüyorlar?

8 kilometrelik Halk Koşusu’nun finişi Dolmabahçe’de: Oraya hep birlikte vardığımızda, elimizde “Düşlere Güç ver” bayraklarımızla, sloganlarımızla caddeyi inletiyoruz. Diğer vakıfların koşucularının güler yüzlü desteği, alkışları öyle değerli ki!

Bacaklarım acıyor, ayaklarımı hissetmiyorum bazen. Her adımda Emel annenin dediğini düşünüyorum: Her adım bir çocuk daha okutmaya yaklaştırıyor bizi. Gün boyu koşudan yaptığımız canlı yayınlar sosyal mecrada paylaşılıyor, bağış miktarı sadece kredi kartlarından gelen meblağ ile 20 bin daha artıyor. “Galiba 400bin hedefimizi geçeceğiz” diyor Gürkan nefes nefese ama yüzünde umutlu bir gülümseme ile…

Dolmabahçe’de hiç duraksamadan önce Eminönü’ndeki 10k finişine sonra da ALİKEV adına 42K koşan 5 sporcumuzu finişte karşılamak için Sultanahmet’e doğru yürüyoruz. Artık koşacak halimiz kalmadığında, gruptan birisi “Tam 17 kilometreyi geçtik” diyor. Nazım Özgün gülümsüyor, Emel anneye “neredeyse bütün İstanbul’u yürüyerek geçtik” diyor.

Oğlumun yüzündeki ifadeye bakıyorum. İlk kez beraber böyle bir etkinliğe katılıyoruz. Etrafımda sloganlarla koşan gençlere bakıyorum. Her birinin gözünde, Ali İsmail’in düşlerini gerçekleştirmek için emek vermenin, çaba harcamanın haklı gururlu yorgunluğu ve müthiş bir ışık var…

Sultanahmet’teki finiş çizgisine varan 42k koşucularımızdan Önder Yılman, finişi geçer geçmez bacağındaki kramp nedeniyle yere yığılıyor. Finişi gördüğü için çok mutlu, Gürkan ile Emel anne hemen yanına koşup kaldırıyorlar, “acıdan değil mutluluktan ağlıyorum” diyor Önder, hepimiz hem ağlıyoruz, hem gülüyoruz!

Son an: 3,5 saatten fazla yürümüşüz, koşmuşuz, sloganlarla Ali İsmail’in adını gençlerimiz okuyabilsin diye duyurmuşuz. Bir aydır el birliğiyle çalıştığımız kampanya sonucunda hedefimize çok yakınız artık.

Son kez toplanıyoruz, zafer işareti yapmak artık bizim hakkımız: Düşlere Güç Ver! Ali İsmail Korkmaz!

MARATONDAN GÖRÜNTÜLER:

Emel Korkmaz ve ALİKEV destekçileri maratonda