Reportare

Menü

Kategoriler

Arama

emel korkmazMİA: Son kayıtlara göre 274 kayıtlı koşucuyuz ve her yaş grubundan, her çevreden insan var gönüllüler arasında. En yaşlı koşucumuz 89 yaşındaki Safter amcadan, en gencimiz 15 yaşındaki Nazım’a kadar… Belki de diğer vakıfların arasından sıyrılıp kampanyanın bu kadar duyulmasındaki etken budur, herkes dört bir koldan çalışıyor.

GÜRKAN KORKMAZ: İlk günden itibaren koşucu sayısı da bağış da, o kadar hızlı arttı ki şaşırmadık desem olmaz. Annem bağış konusunda rekora gidiyor. Aslında maddiyat önemli tabii de, ama asıl önemli olan bu görünürlük, seferberlik hali. Düşün bak, burada seninle konuşuyoruz, acıyı konuşmuyoruz, yaptığımız işi konuşuyoruz. TV’lerde gazetelerde çıkan haberlere bakınca da görüyoruz bunu, bağış yapan da paylaşan da Ali İsmail Korkmaz Vakfı’nı biliyor artık, bu çok değerli.

MİA: Emel annem koşmasaydı, bu noktaya gelmezdik. Sen bize farklı bir enerji yansıtıyorsun.

EMEL KORKMAZ: Evet, herkes diyor ki, sen koşarsan biz de koşarız.  Ali İsmail’in adını yaşatmak için bana güç verdiniz.

MİA: Her kesimden insan var koşucular arasında dedik, isimlerden örnek verebilir miyiz?

GÜRKAN KORKMAZ: Sezgin Tanrıkulu, Melike Demirağ, Teoman Kumbaracıbaşı, Mehmet Esen, Ayhan Erdoğan, gazeteci arkadaşlarımız… Koşuya katılamayan da bağışla destek oluyor zaten.

MİA: Koşucuların whatsapp grubunda konuşulanları düşününce, tüylerim diken diken oluyor bazen.

GÜRKAN KORKMAZ: Görüyorsun değil mi? Evdeki yardımcı maaşından gönderiyor, öğrenciler harçlıklarını bağışlıyor, anne-babalardan destek çok. Bu kadar kitlesel hale gelmesinden dolayı çok mutluyuz. Biz ALİKEV olarak koşuya katılan diğer 28 vakfa sembolik olarak Ali İsmail adına 19 lira bağışladık, şimdi Tema Vakfı’ndan 19 fidan bağış geliyor, Toplumsal Bellek Platformu bize destek veriyor. Geldiğimiz nokta bu.

MİA: Son olarak, Emel annenin maraton öncesindeki duygularını öğrenmek istiyorum. Heyecanlı olduğunu biliyorum, hepimiz öyleyiz ama, bu koşu ne ifade ediyor senin için?

EMEL KORKMAZ: Ali’min adımlarıyla koşuyorum ben artık. Önce tereddüt etmiştim, koşabilir miyim diye… Ali’yi kaybetmeden önce yürürdüm, Ali’yi kaybedince o gücümü yitirdim. İlk gün antremana çıktığımızdan nefes nefese kaldım. 1.5 aydır her gün koşuyorum. Sonra herkesin desteği gelince baktım, Ali için adımlarım hızlanıyor, gücümün geri geleceğini hissettim, devam ettim. 13 Kasım’da Ali İsmail’in gerçekleştiremediği düşleri gerçek olsun diye hep beraber koşacağız, rekabet amaçlı bir koşu değil bu. O, yapmak istediklerini bize miras bıraktı. Ali’nin yarım kalan eğitimini ihtiyacı olan çocuklarımıza sunmak çok gurur verici. Bağış yapan, kampanyayı paylaşan bizimle koşan herkese teşekkür ediyorum. Ali İsmail’in adıyla yetiştirdiğimiz çocuklar, Ali’nin yapamadıklarını yapacaklar, çok inanıyorum.

MİA: Çok teşekkür ederiz duygularını bizimle paylaştığın için!

EMEL KORKMAZ: Biz teşekkür ederiz. Avrasya Maratonu’nda Ali İsmail’in hayalleri peşinde koşmak gücüme güç katıyor, her adım bir çocuk daha okutmaya yaklaştıracak bizi!